Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2019/9517 K.2020/830

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nın 142/4. maddesi uyarınca hırsızlık suçu ile birlikte işlenen mala zarar verme ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarında şikayet şartı aranmadığından sanığın mahkumiyeti yerine hatalı şekilde düşme kararı verilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanması ile 5237 sayılı Türk Ceza Yasasının 53/3. maddesi uyarınca sanığın sadece kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılmaya ilişkin hak yoksunluğunun koşullu salıverme tarihinden itibaren uygulanamayacağı gözetilmeksizin altsoyu dışındaki kişileri de kapsayacak şekilde 53/1-c maddesindeki hakların tümünü koşullu salıverilmeye kadar kullanmaktan mahrum bırakmaya hükmedilmesi, infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.