Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2019/952 K.2019/12118

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1-Sanığın Sulh Ceza mahkemesindeki sorgusunda ruhsal durumunun bozuk olduğu için çürük raporu aldığını ve askere gitmediğini beyan etmesi ve adli sicil kaydına göre de akıl hastalığı nedeniyle güvenlik tedbiri uygulandığının anlaşılması karşısında; sanığın 5237 sayılı TCY’nın 32. maddesi ışığında, suç tarihinde işlediği eylemin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme (irade) yeteneğini tamamen kaldıracak veya önemli derecede azaltacak nitelikte her hangi bir hastalığının olup olmadığının araştırılıp yöntemince raporla saptanarak, sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Karar tarihinden sonra sanığın babası olduğunu beyan eden ...’ın dilekçesi ekinde gönderdiği makbuzda 12.06.2015 tarihinde müştekinin bildirdiği zararı giderdiğinin anlaşılması karşısında; sanık hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarına ilişkin TCK’nın 168/2. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Sanığın adli sicil kaydına göre tekerrüre esas ilamı olmadığının anlaşılması karşısında; hangi ilamın tekerrüre esas alındığın kararda gösterilmemesi,