Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2019/9678 K.2020/1059

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Hükümlü tarafından verilen 07.09.2015 tarihli eski hale getirme ve temyiz istemine ilişkin dilekçede; karar kendisine tebliğ edilmediğinden temyiz hakkını kullanamadığının belirtildiği, temyiz dilekçesi ve eski hale getirme talepli istemin birlikte verilmesi halinde, karar verme yetkisinin Yargıtay'ın ilgili dairesi olduğu, bu nedenle mahkemenin 14.09.2015 tarih, 2013/409 Esas ve 2014/482 Karar sayılı temyizin reddine dair ek kararının hukuki değerden yoksun olması sebebiyle kaldırılarak yapılan incelemede:

Hükümlünün yokluğunda verilen 27.06.2014 tarihli kararın, hükümlünün talimatla savunması alındığı sırada verdiği en son adresine tebliğe çıkarıldığı, tebligatın bu adresten bila ikmal iade edilmesi üzerine bu kez mernis adresine tebliğe çıkarıldığı, mernis adresi olan adresinde Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre 20.11.2014 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, UYAP üzerinden yapılan incelemede tebliğ tarihinde ceza infaz kurumunda olmadığı ve kararı yasal süresi içerisinde temyiz etmediğinin anlaşılması karşısında;