Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2019/9845 K.2020/3661

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede, usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Dosya içindeki belgelerde sanığın 25.04.2014 tarihinde saat 20.44'de internet bankacılığını kullanarak kendi hattına kontör gönderdiği sabit olmasına rağmen, sanığın eylemini gece vakti gerçekleştirdiği anlaşıldığından hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı yasanın 143. maddesi uyarınca arttırım yapılması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Dosyada delil olarak saklanması gerekirken, Samsun Cumhuriyet Başsavcılığı adli emanetinin 2014/2171 sırasında kayıtlı bulunan 1 adet [KART] kart numaralı ...'a ait ... kredi kartının suçta kullanılması nedeniyle, 5237 sayılı TCK’nun 54/1. maddesi gereğince müsaderesine karar verilmesi,