Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2019/9863 K.2019/16794

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda olan suça sürüklenen çocuk hakkında, sosyal inceleme raporu aldırılmamasının gerekçesi mahkemece açıklandığından, tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Mağdurun soruşturma aşamasında 10.06.2015 tarihinde Silivri Cumhuriyet Başsavcılığı’na hitaben yazmış olduğu dilekçesinde; suça sürüklenen çocuğun ailesi tarafından motosikletine ait hasarların giderildiğini, kendileriyle uzlaştıklarını ve şikayetinden vazgeçtiğini belirttiği, her ne kadar mahkemede 07.10.2015 tarihinde alınan beyanında; zararının giderilmediğini beyan etmiş ise de, soruşturma aşamasında zararının giderildiğine yönelik beyanı esas alınarak, suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 168/1. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümleri uyarınca indirim yapılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulmak suretiyle fazla cezaya hükmolunması,

2-Suç tarihi itibarinde 15-18 yaş grubunda bulunan ve engel hükümlülük kaydı mevcut olmayan suça sürüklenen çocuk hakkında hükmedilen 3 yıl dahil hürriyeti bağlayıcı cezanın TCK'nın 51. maddesi gereğince ertelenebileceği düşünülmeden hırsızlık suçundan kurulan hükümde ceza miktarı gözetilerek yasal şartları oluşmadığından bahisle anılan yasa maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,