Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2019/9949 K.2019/16479

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Suç tarihinde 15-18 arası yaş grubunda olan suça sürüklenen çocuk hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 35. maddesine aykırı şekilde sosyal inceleme yaptırılmadan ve yaptırılmama gerekçesi de gösterilmeden hüküm kurulması,

Kabule göre de,

2-24.03.2014 tarihli tutanak içeriğine göre sanığın, olayın ihbarı üzerine olaydan hemen sonra olayın meydana geldiği mahallede devriye gezen kolluk kuvvetleri tarafından eşkale uygun şahsın koştuğunun fark edildiği, kovalamaca sonucu yakalandığının anlaşılması karşısında, somut olayda kesintisiz takip olmadığından hırsızlık eylemi tamamlandığı halde, teşebbüs aşamasında kaldığının kabulü ile suça sürüklenen çocuk hakkında şartları oluşmadığı halde 5237 sayılı TCK'nın 35. maddesinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini,

3-Müştekinin alınan ifadesine göre, toplam değeri 10 TL para ile 2 koli meyve suyunu çalan sanık hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle, 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin düşünülmemesi,