Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2020/1402 K.2020/7088

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Mahkemenin 28.02.2013 tarihli kararı ile sanık ... hakkında mahkumiyet, diğer sanık ... hakkında ise beraat kararı verildiği, sanık ...’a mahkumiyet kararının 10.04.2013 tarihinde sanık ...’a tebliğ edildiği ve sanık ...’ın mahkumiyet kararını yasal süresi içerisinde temyiz etmediği buna karşılık diğer sanık ... hakkındaki beraat kararın ise o yer Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edildiği ve Dairemiz’in 21.05.2014 tarihli ilamı ile de beraat hükmüne yönelik Cumhuriyet Savcısının temyiz isteminin yerinde görülmemiş olduğu belirtilmek suretiyle diğer sanık ... hakkındaki beraat hükmünün onandığı buna karşılık mahkemesince bahsedilen ilamın

başlık kısmında sehven sanık ...’ın da belirtilmiş olması esas alarak sanık ... yönünden de 28.02.2013 tarihli mahkumiyet hükmünün temyiz edilerek onanmak suretiyle kesinleştirildiği ve böylelikle hükmün infazına başlandığı, infaz aşamasında bu kez sanık ...’ın 01.11.2019 tarihli dilekçesi ile özetle infaz aşamasındaki mahkumiyet hükmü yönünden birinci yargı paketinde yer alan lehe kanunun hükümlerinin uygulanması talebinde bulunduğu buna karşılık mahkemenin 22.11.2019 tarih ve 2011/786E,

2013/166K sayılı ek kararı ile sanık ...’ın asıl karara yönelik her hangi bir temyiz isteminde bulunulmamış olduğu dikkate alınmaksızın sanık ... yönünden temyiz denetiminden geçmekle kesinleştiği belirtilmek suretiyle belirtilen ek karar ile temyiz talebinin reddine karar verilmiş olduğunun anlaşılması karşısında öncelikle sanık ...’ın asıl karara yönelik temyiz isteminde bulunmadığı ile belirtilen diğer hususlar gözetilmeksizin verilen 22.11.2019 tarih ve 2011/786E,