Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2020/1520 K.2020/5500

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. Ancak; Önceki hüküm sanık tarafından temyiz edilmiş olduğundan,1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi gereği kazanılmış hakkı korurken uygulama maddesinin gösterilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz istemi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükümden ''Sanık hakkında daha önce verilen mahkumiyet kararının sadece sanık tarafından temyiz edilmiş olmakla kazanılmış haklar gözetilmek suretiyle sanığın neticeten 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,