Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2020/18 K.2020/4276

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen ... tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Dairemizin 09.04.2019 tarihli bozma ilamında belirtildiği ve hükmün gerekçesinde eylemin somut olaya uygun olarak 5237 sayılı TCK'nın 142/2-d maddesine uyduğu kabul edildiği halde, temel ceza tayin edildiği sırada hüküm fıkrasına aynı Kanun'un 142/2-b maddesinin yazılması,

2-Gerekçeli kararda, suç tarihinde 15-18 yaş grubunda olan suça sürüklenen çocuğa verilen cezada TCK’nın 31/3. maddesi uyarınca indirim yapıldığı belirtilmesine rağmen, kısa kararda yaş küçüklüğü nedeniyle indirim yapılmaması suretiyle kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki yaratılması,

3-TCK'nın 142/2-b maddesi ile verilen 3 yıl 3 aylık temel cezadan TCK'nın 143. maddesi uyarınca 1/3 oranında artırım yapıldığı sırada 4 yıl 4 ay yerine 4 yıl 2 ay 20 gün hapis cezasına ve bu ceza üzerinden de TCK’nın 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapıldığı sırada 3 yıl 7 ay 10 gün yerine 3 yıl 6 ay 6 gün hapis cezasına hükmedilmesi,

4-1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesinin hükümde gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 232/6. maddesine aykırı hareket edilmesi,