Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2020/1833 K.2020/3673

Sanık ...'nün Konya 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/11/2013 tarih, 2012/787 E. ve 2013/690 Karar sayılı kararı ile hırsızlık suçundan. TCK'nın 142/1-b, 53/1, 58/6 maddeleri uyarınca 2 yıl hapis cezası, mükerrirlere özgü infaz rejimi, mala zarar verme suçundan. TCK'nın 151/1, 62, 58/6 maddeleri uyarınca 4 ay hapis cezası, mükerrirlere özgü infaz rejimi, iş yeri dokunulmazlığını ihlal etme suçundan.

TCK'nın 116/2, 53/1, 58/6 maddeleri uyarınca 6 ay hapis cezası, mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmiş olup, Dairemizin 05/10/2015 gün ve 2014/29963 Esas, 2015/14717 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçunun "ONANMASI", işyeri dokunulmazlığın ihlal etme suçunun "BOZULMASINA" karar verildiği,

bozma sonrası işyeri dokunulmazlığın ihlal etme suçundan sanığın beraatine karar verilip, kararın kesinleştiği, sanığın 03/01/2020 tarihli dilekçesi ile hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından verilen mahkumiyet kararında, hakkında tekürrür hükümlerinin uygulandığını, tekerrüre esas alınan ilam hakkında kanun yararına bozma yoluna gidilip kararın bozulduğunu, bu gerekçe ile yerel mahkemece 19/06/2018 tarihli ek karar ile hakkında atılı suçlardan uygulanan TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasının kaldırılmasına karar verdiğini, kesinleşmiş Yargıtay kararı bulunması sebebiyle mahkemenin verdiği ek kararın usulsüz olduğunu,

kararın doğru olduğunun kabulü halinde, tekerrür hükümleri uygulanması sebebiyle mala zarar verme suçun seçimlik cezalardan hapis cezasının tercih edildiğini, yine sabıkası sebebiylede hakkında TCK'nın 50.51. ve CMUK 231. maddelerinin tatbik edilmediğini, tekerrüre esas ilam hakkında kanun yararına bozmaya gidilip karar bozulması sebebiyle lehe hükümlerin uygulanmaması gerekçenin yasal ve hukuki geçerliliğinin kalmayacağını beyan ederek itiraz ettiği,

Sanık ... hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarında Konya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/03/2009 karar tarihli ve 2008/778 Esas, 2009/225 Karar sayılı kasten silahla yaralama suçundan verilen 2 ay 15 gün erteli hapis cezasının tekürrüre esas alındığı, bu ilam hakkında kanun yararına bozma yoluna gidildiği, Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 07/03/2018 gün, 2018/1252 Esas, 2018/3836 Karar sayılı ilamı ile kararın bozulmasına karar verildiği, mahkemenin vermiş olduğu ek kararın hükümsüz olduğu, dolayısıyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 04.02.2020 tarih ve 2020/12805 sayılı yazısı ile verilen kararın düzeltilerek onanması yönünde karar düzeltme talebinde bulunulması üzerine dosya Dairemize gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:

TÜRK MİLLETİ ADINA

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 04.02.2020 tarih ve 2020/12805 sayılı karar düzeltilmesi istemi yerinde görülmüş olduğundan Dairemizin 05.10.2015 tarih ve 2014/29963-2015/14717 sayılı kararı hırsızlık ve mala zarar verme suçları yönünden verilen onama kararı kaldırılarak yeniden yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık ...’nün tekerrüre esas alınan sabıka kaydındaki Konya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.03.2009 tarih ve 2008/778 Esas- 2009/225 Karar sayılı ilam hakkında kanun yararına bozma yoluna gidildiği, Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 07/03/2018 gün, 2018/1252 Esas, 2018/3836 Karar sayılı ilamı ile kararın bozulmasına karar verildiği, bu nedenle tekerrüre esas olmadığı, sanık hakkında tekerrüre esas Konya 10. Sulh Ceza Mahkemesinin 23.02.2012 infaz tarihli 2011/605 E. 2012/211 K. başkaca bir mahkûmiyetinin de bulunduğu anlaşıldığından,