Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2020/1852 K.2020/4277

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

O yer Cumhuriyet Savcısının 11.03.2015 tarihli temyiz dilekçesinin içeriğine göre, temyiz isteminin sanık hakkında “silahla basit yaralamaya teşebbüs” suçundan verilen “ceza verilmesine yer olmadığına” şeklindeki karara ilişkin olduğu anlaşılmakla, anılan suça hasren yapılan temyiz incelenmesinde;

İddianamedeki anlatım ve mahkeme kabulüne göre, sanığın belinden kuru sıkı tabancasını çıkartıp katılan ...’a doğrultması, ...’in geri çekilmesi üzerine de beline tekrardan koyması şeklindeki eylemin sübutu halinde “silahla tehdit” suçuna sebebiyet vereceği, somut olayda ise sanığın suçu ikrara yönelik herhangi bir beyanının olmaması ve suçu işlediği yönünde katılan ...’in soyut iddiası dışında her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı, mahkumiyetine yeterli delil elde edilemediğinden beraati yerine, hatalı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,