Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2020/2710 K.2020/6345

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında adli sicil kaydında gözüken ve daha ağır olan ilamın tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

I-Sanıklar ... ve ... hakkında kasten yaralama ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, sanıklar hakkında mala zarar verme suçlarından dolayı tayin edilen 2.000 TL adli para cezasına ilişkin hükümler ile kasten yaralama suçlarından dolayı tayin edilen 3.000 TL adli para cezasına ilişkin hükümlerin, türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince sanıklar ... ve ...’nın temyiz itirazlarının tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Sanıklar ... ve ... hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümler ile sanık ... hakkında konut dokunulmazlığının ihlali, kasten yaralama ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;