Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2020/2714 K.2020/6582

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık ... müdafiinin, temyiz talebinin vekalet ücreti ile sınırlı olarak yapıldığı anlaşılmakla, bu hususta yapılan incelemede;

I-Sanık hakkında katılanlar ..., ve ...’a yönelik kurulan beraat hükümlerine yönelik katılanlar vekillerinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre katılanlar vekillerinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA,

II-Sanık hakkında bir kısım katılanlar ve müştekilere karşı mala zarar verme suçlarından verilen beraat hükümlerine ilişkin vekalet ücreti yönünden temyiz itirazlarının incelenmesinde;

31.12.2014 günlü Resmî Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 14/5. maddesinde yer alan “Beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanık yararına hazine aleyhine maktu avukatlık ücretine hükmedilir.” biçimindeki düzenleme nazara alınarak kendisini vekille temsil ettiren ve beraatine karar verilen sanık yararına hazine aleyhine maktu avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasında sanığın beraatine karar verilen bölümden hemen sonra gelmek üzere “Sanık ... kendisini vekille temsil ettirdiğinden hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 2014 yılı Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 13/5. maddesi uyarınca 1.500,00 TL maktu vekâlet ücretinin Hazineden alınarak sanığa ödenmesine” cümlesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

III-Sanık hakkında katılan ...’a yönelik kurulan beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde;

1-Tüm dosya kapsamı, olaya ilişkin 29.05.2012 tarihli kamera görüntü CD’si, 03.06.2012 tarihli tespit tutanağı ve 14.06.2012 tarihli teşhis tutanağına göre; sanığın kamera görüntülerindeki 4 numaralı siyah renkli aracın lastiklerine doğru eğilerek elindeki bir cisimle bir şeyler yaptığının görülmesi ve 4 numaralı aracın da katılan ...’a ait olduğunun anlaşılması karşısında, sanığın mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine hükmedilmesi,

2-Hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 3. fıkrasında yer alan ''etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile'' ibaresinin madde metninden çıkarıldığı, 5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi uyarınca;

''Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur.'' hükmü de gözetilerek sanığın eylemine uyan 5237 sayılı 151. maddesinde tanımı yapılan mala zarar verme suçunun uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında.

6763 sayılı Kanunun 35. maddesi ile değişik CMK'nın 254. maddesi uyarınca aynı Kanunun 253. maddesinde belirtilen esas ve usûle göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,