Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2020/3045 K.2020/7876

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. Ancak; Dosya kapsamına göre, haklı bir nedene dayanarak katılana ait hayvanı yaralayan sanığın eyleminin hukuka uygunluk nedenine dayanması karşısında, CMK.nın 223/2. maddesi uyarınca sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerekirken, ceza verilmesine yer olmadığına kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumuriyet Savcısının temyiz talebi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının 1. bendindeki “... sanığın atılı suçu zorunluluk halinde işlemiş olduğu anlaşıldığından 5237 sayılı TCK.nın 25/2 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/3-a maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına" ibaresinin çıkarılarak yerine,