Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2020/3265 K.2020/8066

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık müdafiinin, temyiz talebinin vekalet ücreti ile sınırlı olarak yapıldığı anlaşılmakla, temyiz incelemesinde,

Kendisini vekille temsil ettiren sanık hakkında mala zarar verme suçundan CMK'nın 223/2-a maddesine göre beraat hükmü verilmiş ise de, tehdit ve hakaret suçlarından hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verildiği ve sanığın müdafiinin aynı zamanda bu suçlardan açılan davada da müdafii olduğu anlaşılmakla sanık lehine vekalet ücretine hükmedilmemesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

...'ın aralarında bulunan husumet nedeni ile ...'ın dairesinin kapısını çaldığını, biraz sertçe vurması nedeni ile kapının çatladığını beyan ederek suçu ikrar ettiği, kolluk tarafından tanzim edilen olay yeri görgü tespit tutanağına göre de dairenin giriş kapısının kırık olduğunun tespit edildiği, bu suretle sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK 151/1. maddesinde yer alan mala zarar verme suçunu işlediğinin sabit olması karşısında; ...'ın evden taşındığını ve zararının olmadığını beyan ettiği, ev sahibinin şikayetçi olmadığı göz önüne alınarak şikayet yokluğu nedeniyle CMK'nun 223/8. maddesi uyarınca düşme kararı verilmesi gerekirken beraat kararı verilmesi;