Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2020/330 K.2020/1906

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Gebze 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 04/09/2015 gün, 2013/992 Esas - 2015/906 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında;

1-Hırsızlık suçundan; TCK'nın 142/2-d, 53, 58. maddeleri uyarınca 4 yıl hapis,

2-Konut dokunulmazlığını bozma suçundan; TCK'nın 116/1, 119/1-c, 53, 58. maddeleri uyarınca 2 yıl hapis,

3-Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan; TCK'nın 245/1, 35, 52, 53, 58. maddeleri uyarınca 1 yıl 6 ay hapis ve 1.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği,

Karar 04/09/2015 tarihli duruşmaya SEGBİS aracılığıyla katılan sanığa tefhim edilmiş ayrıca 14/09/2019 tarihinde cezaevinde tutanak ile kendisine tebliğ edilmiştir. Sanık cezaevi aracılığıyla gönderdiği 18/09/2019 tarihli dilekçesi ile kararı temyiz etmiştir.

Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 04/12/2019 gün ve 2019/6834, 2019/17744 Karar sayılı kararı ilamı ile;

"Mahkeme kararının sanığın yüzüne karşı verildiği, sanığın CMUK'un 310/1. maddesindeki bir haftalık temyiz süresini geçirdikten sonra 18/09/2015 tarihinde temyiz dilekçesi verdiği anlaşılmakla, sanık ...'nün temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince tebliğnameye aykırı olarak REDDİNE" karar verilmiştir.

Bu karara karşı, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 08.01.2020 tarih ve 2 - 2015/355302 itiraz sayılı yazısı ile özetle, '' İlk derece mahkemesinin tefhim edilen kararında yasa yoluna ilişkin bildirim ise hükmün 5 nolu bendinde:

"5-Karar duruşması SEGBİS sistemi ile yapıldığından duruşma zabtının sanıklara derhal tebliğine,

Dair, sanıkların yüzüne karşı, katılanın yokluğunda, yüzüne karşı karar verilenler açısından kararın tefhiminden ve yokluğunda karar verilenler açısından kararın tebliğinden itibaren 7 gün içerisinde Mahkememize verilecek dilekçe yada zabıt katibince zapta geçirilecek beyan ile, şayet başka yer yargı alanı içerisinde bulunuluyor ise aynı dereceli bir Mahkemeye verilecek dilekçe yada zabıt katibince zapta geçirilecek beyan ile Yargıtay nezdinde temyiz yolu açık olarak, ve süresi içinde temyiz edilmediği takdirde kararın kesinleşeceğine ilişkin verilen karar açıkça okunup, usulen anlatıldı." şeklinde açıklanmıştır.

Diğer taraftan CMK’nın 263. maddesinin 1. fıkrası uyarınca “tutuklu bulunan şüphelinin tutuklu bulunduğu ceza infaz kurumu ve tutukevi müdürüne beyanda bulunmak suretiyle veya bu hususta bir dilekçe vererek kanun yollarına başvurabileceği” kendisine bildirilmemiştir.

İlk derece mahkemesinin kararında "Karar duruşması SEGBİS sistemi ile yapıldığından duruşma zabtının sanıklara derhal tebliğine" denilmek suretiyle sanık kararın kendisine tebliğ edileceği düşüncesinin oluşmasına neden olunarak yanıltılmıştır.Kararın tebliğ edileceği konusunda yanıltılan ve CMK’nın 263. maddesinin 1. fıkrasına uygun olarak kendisine kanun yoluna başvurma şekli bildirilmeyen sanık ... kusursuz sayıldığı (CMK m.40/2) ve temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilmelidir.'' yönünde İTİRAZ talebinde bulunulması üzerine dosya Daireye gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:

TÜRK MİLLETİ ADINA KARAR

Gebze 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 04/09/2015 gün, 2013/992 Esas - 2015/906 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında;

1- Hırsızlık suçundan; TCK'nın 142/2-d, 53, 58. maddeleri uyarınca 4 yıl hapis,

2-Konut dokunulmazlığını bozma suçundan; TCK'nın 116/1, 119/1-c, 53, 58. maddeleri uyarınca 2 yıl hapis,

3-Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan; TCK'nın 245/1, 35, 52, 53, 58. maddeleri uyarınca 1 yıl 6 ay hapis ve 1.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği,

Karar 04/09/2015 tarihli duruşmaya SEGBİS aracılığıyla katılan sanığa tefhim edilmiş ayrıca 14/09/2019 tarihinde cezaevinde tutanak ile kendisine tebliğ edilmiştir. Sanık cezaevi aracılığıyla gönderdiği 18/09/2019 tarihli dilekçesi ile kararı temyiz etmiştir.

Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 04/12/2019 gün ve 2019/6834, 2019/17744 Karar sayılı kararı ilamı ile;

"Mahkeme kararının sanığın yüzüne karşı verildiği, sanığın CMUK'un 310/1. maddesindeki bir haftalık temyiz süresini geçirdikten sonra 18/09/2015 tarihinde temyiz dilekçesi verdiği anlaşılmakla, sanık ...'nün temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince tebliğnameye aykırı olarak REDDİNE" karar verildiği anlaşılmakla,

İlk derece mahkemesinin kararında "Karar duruşması SEGBİS sistemi ile yapıldığından duruşma zabtının sanıklara derhal tebliğine" denilmek suretiyle kararın sanığa tebliğ edileceği düşüncesinin oluşmasına neden olunarak yanıltılan ve CMK’nın 263. maddesinin 1. fıkrasına uygun olarak kendisine kanun yoluna başvurma şekli bildirilmeyen sanık ...'nün (CMK m.40/2) temyiz isteminin süresinde olduğu Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 08.01.2020 tarih ve 2 - 2015/355302 sayılı itiraz istemi yerinde görülmüş olduğundan itirazın kabulü ile Dairemizin 04/12/2019 gün ve 2019/6834, 2019/17744 Karar sayılı sanık ...'nün ''Temyiz isteminin REDDİNE'' kararı kaldırılarak yeniden yapılan incelemede;

Sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma ve banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;