Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2020/3390 K.2020/8172

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında katılana yönelik hırsızlık eylemi nedeniyle verilen mahkumiyet kararının Dairemizin 18.11.2014 tarih ve 2014/7683-32473 E.-K. sayılı ilamı ile onandığı, anılan ilamda; oluşa ve dosya içeriğine göre, katılanın ceketinin cebine koyduğu parayı almak üzere ceketin arkasına boya sıkılarak kirletmek suretiyle çıkartılması sağlanarak gerçekleştirilen eylemde, sanık hakkında mala zarar verme suçundan zamanaşımı içinde işlem yapılmasının olanaklı görüldüğünün belirtilmesi üzerine, sanık hakkında mala zarar verme suçundan açılan davada, 5237 sayılı TCK’nın 142/son maddesi uyarınca mala zarar verme suçunun hırsızlık suçunun işlenmesi amacıyla işlendiği anlaşıldığından, somut olayda uzlaşma hükümlerinin uygulanmayacağı kabul edilerek yapılan incelemede;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak anılan maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.