Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2020/3597 K.2020/9874

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

O yer Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz isteminin TCK’nın 44. maddesi uyarınca cezası ağır olan mala zarar verme suçundan şikayet yokluğu nedeniyle düşme kararı verilmesi karşısında yaralama suçundan değerlendirme yapılmadığı gerekçesiyle, yaralama suçu yönünden olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın katılanların oturduğu eve giderek elindeki odun parçasıyla evin giriş kısmındaki pencere camını kırarak mağdur ...’a yönelik mala zarar verme suçu ile birlikte, kırılan cam parçasının katılan ...’a isabet etmesi sonucu yaralanmasına sebep olduğu şeklinde gerçekleşen olayda; her ne kadar sevk maddesinde yaralama suçu gösterilmemiş ise de, iddianamenin anlatımından sanık hakkında mala zarar verme suçu yanında yaralama suçundan da dava açıldığının anlaşılması karşısında;

CMK’nın 225/2. maddesine göre “Mahkeme, fiilin nitelendirilmesinde iddia ve savunmalarla bağlı değildir” şeklinde düzenleme yapıldığı, aynı maddenin gerekçe içeriğinde “ Mahkeme dava edilmeyen bir fiil hakkında kendiliğinden yargılama yapamaz ve hüküm veremez. Bunun doğal sonucu, iddianamede gösterilen fiil hakkında hüküm kurulmasıdır. Hükmün konusunu, iddianamede sınırları belirtilerek dava nedeni yapılan maddi olay (fiil) oluşturur.

Diğer bir anlatımla, kamu davasının konusu ile hükmün konusu maddi olay (fiil) bakımından aynıdır. Hüküm, iddianamede gösterilen sanık ve ona yükletilen fiil hakkında kurulur. Ancak mahkeme, fiilin hukuki yorumunda, değerlendirmede tamamen serbesttir; iddia, savunma mahkemeyi bağlamaz. Mahkeme aynı fiili başka suretle yorumlayabilir.” belirtilmesi karşısında sanık hakkında yaralama suçundan değerlendirme yapılmaması,