Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2020/4267 K.2020/9215

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Tüm dosya kapsamı müşteki ve tanığın beyanı ile olay yeri inceleme tutanağına göre sanığın mala zarar verme suçunu işlediği sabit olduğundan sanığa üzerine atılı mala zarar verme suçundan mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen 5237 sayılı TCK'nın 151/1. maddesi kapsamındaki mala zarar verme suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı ve 5918 sayılı Kanunun 8. maddesiyle CMK'nın 253/3. maddesine eklenen 26.06.2009 tarih ve 5918 sayılı Kanun ile “Uzlaşma kapsamına giren bir suçun,

bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte işlenmesi hâlinde de uzlaşma hükümleri uygulanmaz” cümlesinin yürürlüğe girdiği 09/07/2009 tarihinden önce işlenmesi ve suç tarihi itibariyle mala zarar verme suçu yönünden yapılan uzlaşma teklifinin hukuki değeri olmadığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması;