Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2020/4273 K.2020/8582

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın taşınmazının katılana ait taşınmaz ile sınır komşusu oldukları, olay günü sanığın bahsedilen sınırda çöp ve çalıları yakması sebebiyle ateşin sıçradığı katılana ait iki adet ağacında zarar görmüş olduğunun anlaşılması karşısında, sanığın eyleminin 171/1-a,22/3 maddelerinde düzenlenen bilinçli taksirle yangına sebep olma suçunu oluşturduğu halde; vasıfta yanılgıya düşülerek mala zarar verme suçundan hüküm kurulması,

2-Kabule göre de; katılanın zararın tazmini istemediğini belirtmiş olması dikkate alınmaksızın yazılı şekilde zararın giderilmemiş olduğundan bahisle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına dair karar verilmiş olması,

3-Meydana gelen zarar miktarının düşük olması gözetildiğinde denetime olanaklı gerekçe belirtilmeksizin TCK’nın 152/2-a maddesi uyarınca yarı oranında arttırım yapılmak suretiyle fazla ceza tayini,