Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2020/4331 K.2020/6321

Mala zarar verme ve konut dokunulmazlığını ihlal etme suçlarından sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/1, 119/1-c, 62, 151/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis ve 3.000,00 Türk Lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına,

konut dokunulmazlığını ihlal etme suçundan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Antalya 19. Asliye Ceza Mahkemesinin 04/04/2018 tarihli ve 2014/1065 esas, 2018/259 sayılı kararı ile konut dokunulmazlığını ihlal etme suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karara karşı yapılan itirazın reddine dair mercii Antalya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 29/09/2018 tarihli ve 2018/1693 sayılı kararına karşı,

Adalet Bakanlığı'nın 18/04/2019 gün ve 94660652-105-07-4797-2019-Kyb sayılı yazısı ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 29/04/2019 gün ve 2019/43282 sayılı ihbarnamesiyle Dairemize gönderildiği,

MEZKUR İHBARNAMEDE

Dosya kapsamına göre, sanık ...'ın mala zarar verme suçu ve konut dokunulmazlığını ihlâl etme suçlarıyla birlikte işlediği iddia olunan hırsızlık suçunun istinaf edilmesi üzerine, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 29/01/2019 tarihli ve 2018/2470 esas, 2019/321 sayılı kararı ile Antalya 19. Asliye Ceza Mahkemesinin 04/04/2018 tarihli kararının kaldırılmasına ve sanığın olay yerine gittiğine ve olaya katıldığına dair savunmasının aksine delil elde edilemediği,

yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığından bahisle atılı suçtan beraatine karar verildiği anlaşılmakla, sanığın yasal imkansızlık nedeniyle istinaf incelemesine konu olamayan mala zarar verme ve konut dokunulmazlığını ihlal etme suçları açısından da hukuka uygun, inandırıcı, kesin ve yeterli delil bulunmadığı ve yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden anılan kararın bozulması gerektiğinin ihbar olunduğu anlaşılmıştır.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

Sanık hakkında Antalya 19. Asliye Ceza Mahkemesinin 04/04/2018 tarihli ve 2014/1065 esas, 2018/259 sayılı kararı ile mala zarar verme suçundan mahkumiyet, konut dokunulmazlığını ihlal suçunda da 5271 sayılı CMK.’nın 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş, sanığın konut dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararına itirazı üzerine, Antalya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 29/09/2018 tarihli ve 2018/1693 değişik iş sayılı kararınca itirazın reddine karar verilmiştir.

I-Sanık hakkında mala zarar verme suçundan Antalya 19. Asliye Ceza Mahkemesinin 04/04/2018 tarihli ve 2014/1065 esas, 2018/259 sayılı kararına yönelik incelemede;

Sanık ...'ın olay yerine gittiğine ve olaya katıldığına dair savunmasının aksine, delil elde edilemediği, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince atılı suçun sanık tarafından işlediğine dair mahkumiyetine yetecek ölçüde her türlü şüpheden uzak, kesin ve yeterli delil elde edilememesi nedeniyle kanun yararına bozma istemine dayanan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın ihbar yazısı incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmüş olduğundan kabulü ile sanık ... hakkında mala zarar verme suçu yönünden, Antalya 19. Asliye Ceza Mahkemesinin 04/04/2018 tarihli ve 2014/1065 esas, 2018/259 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 4. fıkrasının (d) bendi uyarınca BOZULMASINA, sanık ...’ın mala zarar verme suçundan BERAATİNE, hükmolunan cezanın ÇEKTİRİLMEMESİNE,

II-Sanık ... hakkında konut dokunulmazlığını ihlal suçundan veilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair itirazın reddine ilişkin Antalya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 29/09/2018 tarihli ve 2018/1693 değişik iş sayılı kararına yönelik yapılan incelemede;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararlara yönelik yapılan itirazlar ve bunların incelenmesi usulüne ilişkin olarak her ne kadar Ceza Genel Kurulunca 03.02.2010 gün ve 13-12 sayılı karar ile.

"İtiraz merciince, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar, CMK’nın 231. maddenin 6. fıkrasında yer alan suça ve sanığa ilişkin objektif uygulama koşullarının var olup olmadığı ile sınırlı olarak yapılması gerektiği" kabul edilmiş ve bu uygulama Özel Dairelerce istikrarlı olarak sürdürüle gelmiş ise de, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına karşı yapılan itirazlarda, kararın sadece suça ve sanığa ilişkin objektif şartların gerçekleşip gerçekleşmediğiyle sınırlı olarak incelenmesi uygulamasının doğurduğu sorunlar nedeniyle, Ceza Genel Kurulunun 22.01.2013 tarihli ve 2012/10-534 E.,

2013/15 K. sayılı kararı uyarınca, itiraz merciinin yapacağı incelemeyi sadece CMK’nın 231. maddesinin 6. fıkrasında yer alan suça ve sanığa ilişkin objektif uygulama koşullarının var olup olmadığı ile sınırlı olarak değil, hem maddi olay, hem de hukuki yönden yapması gerektiğinin kabul edildiği nazara alınarak;