Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2020/4556 K.2020/9337

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan verilen mahkumiyet hükmünün yapılan temyiz incelemesinde;

Suça sürüklenen çocuğa yüklenen ve 5237 sayılı TCK'nın 151/1, 31/2 maddesine uyan hırsızlık suçundan gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2. maddelerinde öngörülen 6 yıllık zamanaşımının suç tarihi olan 02/05/2010 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunduğu görülmekle belirtilen yönlerden kanun yararına bozma yoluna gidilebileceği değerlendirilmiştir.

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000. TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan tayin edilen adli para cezasına ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan hükümlere yönelik incelemede: