Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2020/4881 K.2020/8980

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Müşteki ...'nın duruşmadan usulüne uygun haberdar edilmediği ve kovuşturma aşamasında beyanı alınmadan karar verildiği, 5271 sayılı CMK'nın 260/1. maddesine göre katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanlar için kanun yolunun açık olduğu, Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 19.10.2010 tarih, 2010/9-149 Esas ve 2010/205 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere müştekinin katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar gördüğü konusunda araştırma yapmayı gerektirecek bir tereddüt bulunmadığı görüldüğünden, CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca müşteki vekilinin 20/06/2019 tarihli katılma talepli temyiz dilekçesi verdiği anlaşılmakla, suçtan zarar gören müşteki ...'nın davaya katılan sıfatıyla kabulüne karar verilmekle yapılan temyiz incelemesinde;

1-Sanık hakkında kamu malına zarar verme suçundan kurulan hükme ilişkin ...'nın temyiz isteminin incelenmesinde;

Yokluğunda verilen hükmün katılan vekiline 11/06/2019 tarihinde bizzat tebliğ edildiği ve bu suretle tebligatın usulüne uygun yapıldığı anlaşılmakla; CMUK’nun 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra, 20/06/2019 temyiz eden katılan vekilinin temyiz isteminin aynı kanunun 317.maddesi gereğince tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

2-Sanık hakkında kamu malına zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesi neticesinde;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.