Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2020/4902 K.2020/8113

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Müşteki Adalet Bakanlığının duruşmadan usulüne uygun haberdar edilmediği ve kovuşturma aşamasında beyanı alınmadan karar verildiği, 5271 sayılı CMK'nın 260/1. maddesine göre katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanlar için kanun yolunun açık olduğu,

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 19.10.2010 tarih, 2010/9-149 Esas ve 2010/205 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere müştekinin katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar gördüğü konusunda araştırma yapmayı gerektirecek bir tereddüt bulunmadığı görüldüğünden, CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca müşteki vekilinin 05.07.2019 tarihli katılma talepli temyiz dilekçesi verdiği anlaşılmakla, suçtan zarar gören müşteki Adalet Bakanlığı'nın davaya katılan sıfatıyla kabulüne karar verilmekle yapılan temyiz incelemesinde;

Sanık ...’ın temyiz dilekçesi, sanığın gerekçeli kararın tebliği ve hüküm tarihinde cezaevinde olduğu, hükmün tebliğ edildiği tarihte cezaevinde bulunan sanığa yapılan tebligatta 5271 sayılı CMK'nın 35/3. maddesine göre kararın kendisine okunup anlatılması gerektiği, ancak gerekçeli kararın tebliğine ilişkin işlemlerin 5271 sayılı CMK'nın 35. maddesine uygun yapılmadığı da gözetilerek temyiz talebi süresinde kabul edilerek yapılan incelemede;

I-Sanık ... hakkında kamu malına zarar verme suçundan kurulan beraat hükmü incelendiğinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, kararın dayandığı gerekçeye ve takdire göre, katılan kurum vekilinin temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun ve takdire dayalı bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Sanık ... Kiracı hakkında ... ve ...’e yönelik yaralama ve kamu malına zarar verme, sanık ... hakkında ...’e yönelik yaralama, sanık ... hakkında ...’e yönelik yaralama, sanık ... ... hakkında ...’a yönelik yaralama, sanık ... hakkında ...’a yönelik yaralama ve infaz kurumuna veya tutukevinde yasak eşya bulundurma suçlarından kurulan hükümler incelendiğinde;

Sanıklara yüklenen ve 5237 sayılı TCK'nın 86/1, 86/3-e, 152/1-a, 86/2, ve 297/1. maddelerinde tanımlanan yaralama, kamu malına zarar verme ve infaz kurumuna veya tutukevinde yasak eşya bulundurma suçlarının gerektirdiği cezanın, türü ve süresine göre 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen 12 yıllık zamanaşımının suç tarihi olan 11/11/2007 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,