Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2020/4915 K.2020/4607

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Hükümden sonra 24.10.2019 tarihinde 30928 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 26. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bentler arasında yer alan ve sanıklar ... ile ... yönünden 5237 sayılı TCK'nın 155/2. maddesinde yer alan “hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma”, diğer sanık ... yönünden ise TCK'nın 165. maddesinde tanımı yapılan “suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi” suçlarının da uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında.

5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi uyarınca; “suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur” hükmü de gözetilerek 6763 sayılı Kanun’un 35. maddesi ile değişik CMK'nın 254. maddesi uyarınca aynı Kanun’un 253. maddesinde belirtilen esas ve usule göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2-Hükmün aleyhe bozulması halinde davaya yeniden bakacak mahkemece sanığa bozmada belirtilen ve aleyhine sonuç doğuracak olan hususlarda beyanda bulunma, kendisini savunma ve bu konudaki kanıtları sunma olanağı tanınmasının zorunlu olduğu dikkate alınmadan, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesinin yollaması ile 1412 sayılı CMUK'un 326/1-2. (5271 sayılı CMK'nın 307/1-2) maddesine aykırı davranılarak sanık ...’nun bozma ilamına karşı savunması alınmadan yazılı biçimde karar verilmesi suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,