Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2020/5274 K.2020/9928

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: 02.12.2016 gün ve 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 36. maddesiyle, 5271 sayılı CMK’nın 307. maddesinin üçüncü fıkrasının ikinci cümlesi değiştirilerek; “Direnme kararları, kararına direnden daireye gönderilir. Daire, mümkün olan en kısa sürede direnme kararını inceler ve yerinde görürse kararını düzeltir; görmezse dosyayı Yargıtay Ceza Genel Kurulu'na gönderir”... şeklindeki düzenleme karşısında, yerel mahkemece verilen direnme kararı üzerine dosya dairemize gönderilmekle yapılan incelemede;

Hırsızlık suçundan sanık hakkında yapılan yargılama sonucunda, anılan suçtan verilen mahkumiyet kararına ilişkin Mustafa Kemal Paşa 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 01.07.2014 tarih ve 2014/54 -2014/78 E.- K. sayılı hükmün sanık tarafından temyizi üzerine, Dairemizin 29.05.2017 tarih ve 2016/539-2017/6125 E.- K. sayılı ilamı ile sanık hakkında kurulan hükmün "sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 141. maddesinde tanımı yapılan hırsızlık suçuna uyduğu,

hırsızlık suçunun da uzlaşma kapsamına alınması nedeniyle CMK'nın 254. maddesi uyarınca aynı kanunun 253. maddesinde belirtilen esas ve usule göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verildikten sonra bu karara karşı yerel mahkemece, uzlaştırma işlemleri sırasında dosyanın müştekisi 25/04/1931 doğumlu ...'in 20/01/2016 tarihinde vefat etmiş olduğunun anlaşılması,

bozma öncesi yapılan 20/09/2012 tarihli celsede müşteki ...'in sanıktan şikayetçi olmasına rağmen açıkça davaya katılmak istemediğini belirtmesi hususu dikkate alındığında, CMK'nın 243. madde hükmü göz önünde bulundurulduğunda 14/11/2018 tarihli uzlaştırma raporunun esasa etki etmeyeceği, uzlaştırmanın sonuçsuz kalması, nedeniyle sanığın mahkumiyetine karar verildiği, bu kararın da sanık tarafından temyizi üzerine,

bu kez Dairemizin 12/11/2019 tarih ve 2017/199 - 2019/19 E.- K. sayılı ilamı ile "Ceza Muhakemesinde Uzlaştırma Yönetmeliği'nin 7/7. maddesinde yer alan "Soruşturma evresinde mağdur veya suçtan zarar görenin ölümü halinde uzlaştırma işlemi sonlandırılır. Kovuşturma evresi için Kanun'un 243. maddesi hükmü saklıdır" şeklindeki düzenleme karşısında, bozma öncesi müştekinin, sanıktan katılma talebinde bulunan suçtan zarar görenin mirasçıları için geçerli olduğu,

bu ölümü sonrası uzlaştırma işlemlerinin ölenin miraşçıları ile gerçekleştirilmesi ve uzlaşmanın sağlandığının anlaşılması karşısında; sanık hakkında açılan kamu davasının uzlaşma nedeniyle düşürülmesine, karar verilmesi yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi," gerekçesiyle bozulmasından sonra,

yerel mahkemece, "5271 sayılı CMK'nın 243. maddesine bakıldığında katılanın ölümü veya vazgeçmesi halinde katılmanın hükümsüz kalacağının belirtildiği ve mirasçıların katılanın haklarını takip etmek üzere davaya katılabileceklerinin belirtildiğine ilişkin hüküm dikkate alındığında her şeyden önce burada katılanın bulunması gerektiği, kişinin katılma talebinde bulunmaması veya davaya açıkça katılmaması halinde mirasçılarının davaya katılma ve murisin haklarını takip etme yetkilerinin bulunmadığı,

müştekinin 20/09/2012 tarihinde duruşmada alınan beyanında açıkça davaya katılmak istemediğini belirttiği dikkate alındığında daha sonra vefat eden müştekinin haklarını takip etmek amacıyla müştekinin mirasçılarının davaya katılmalarının mümkün bulunmadığı gibi bu kişilerle yapılan uzlaşmanın da mümkün bulunmadığı ve yapılan uzlaşma işleminin hukuki bir sonuç doğurmayacağı kabul edilerek mahkememizce söz konusu Yargıtay kararına uyulmadığı" denilerek bozma ilamına direnilmesine karar verildiği anlaşılmıştır.