Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2020/5293 K.2020/10794

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Sanık ... ve Bülent Çelik hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000. TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, sanıklar Gökhan ve Bülent hakkında mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen adli para cezasına ilişkin hükümlerin, cezaların türü ve miktarları itibariyle temyizleri mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince sanıkların temyiz itirazlarının tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Sanıklar ... ve Bülent Çelik hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali ile sanık ... hakkında hırsızlık suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Sanık ...’un fikir ve eylem birliği içerisinde fiili gerçekleştirdiği sabit olmasına rağmen, TCK'nın 37. maddesinde düzenlenen “müşterek faillik” hükümleri yerine, aynı Kanun'un 39. maddesi uyarınca “yardım etme”den hüküm kurulması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanıkların temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

III-Sanık ... suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Kamu davasının dayanağını teşkil eden iddianame ile sanık ... hakkında hırsızlık suçundan dava açılarak anılan suçlardan beraat kararı verilip yargılama sırasında ek savunma verilip sanık hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçu ile ilgili olarak mahkumiyet kararı verildiği tespit edilmekle, aynı eylem nedeniyle hem beraat hem de

mahkumiyet kararı verilmesinin mümkün olamayacağı gözetilmeyerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Hükümden sonra 24/10/2019 tarihinde 30928 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 26. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bendler arasında yer alan ve 5237 sayılı TCK'nın 165. maddesinde tanımı yapılan suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçunun da uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında.

5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi uyarınca; ''Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur.'' hükmü de gözetilerek 6763 sayılı Kanunun 35. maddesi ile değişik CMK'nın 254. maddesi uyarınca aynı Kanun'un 253. maddesinde belirtilen esas ve usûle göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,