Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2020/5315 K.2020/4841

Adet veya tahsisleri gereği açıkta bırakılmış eşya hakkında hırsızlık suçundan suça sürüklenen çocuk ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-e, 143, 31/3 ve 62/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 4 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin Gaziosmanpaşa Çocuk Mahkemesi'nin 25/09/2008 tarihli ve 2008/157 esas, 2008/417 sayılı kararının 10/11/2008 tarihinde kesinleşmesini müteakip,

suça sürüklenen çocuğun denetim süresi içerisinde 29/09/2009 tarihinde kasıtlı bir suç işlediğinden bahisle yapılan yargılama sonucunda hükmün açıklanmasına ve kilitlenmek suretiyle muhafaza altına alınmış eşya hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b, 143/1 ve 31/3. maddeleri uyarınca 1 yıl 7 ay 13 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına,

aynı Kanun'un 62/1. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına ilişkin Gaziosmanpaşa Çocuk Mahkemesi'nin 14/10/2011 tarihli ve 2011/459 esas, 2011/553 sayılı kararına karşı, Adalet Bakanlığı'nın 05/02/2020 gün ve 94660652-105-34-17100-2019-Kyb sayılı yazısı ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 17/02/2020 gün ve 2020/19462 sayılı ihbarnamesiyle Dairemize gönderildiği,

MEZKUR İHBARNAMEDE

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231. maddesi uyarınca açıklanması geri bırakılan hükmün, sanığın denetim süresi içinde yeni bir suç işlemesi sebebiyle yeniden ele alınıp hükmün açıklanmasına karar verildiğinde, aynı Kanun'un 231/11. maddesi hükmü uyarınca önceki hükümde değişiklik yapılmadan aynen açıklanması, ancak kendisine yüklenen yükümlülükleri yerine getiremeyen sanığın durumunu değerlendirerek,

cezanın yarısına kadar belirlenecek bir kısmının infaz edilmemesi ya da koşullarının varlığı halinde hükümdeki hapis cezasının ertelenmesi veya seçenek yaptırımlara çevrilmesine dair cezanın bireyselleştirilmesi hükümlerinin tatbik edilebileceği, bunun dışındaki hususlarda hükmün değiştirilemeyeceği gözetilmeden, denetim süresi içerisinde suç işlediği anlaşılan suça sürüklenen çocuk hakkında hükmün aynen açıklanması ile yetinilmesi gerektiği nazara alındığında;

ilk hükümde takdiri indirim yapılıp, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62. maddesi uygulanmış iken, hükmün açıklanmasına ilişkin kararda aynı maddenin uygulanmasına yer olmadığına dair karar verilmek suretiyle sanığın aleyhine fazla ceza tayin edildiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden anılan kararın bozulması gerektiğinin ihbar olunduğu anlaşılmıştır.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ