Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2020/5426 K.2020/9208

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

05/03/2011 tarihli değer tespit tutanağına göre, çalınan demir kalıpların suç tarihinde 150-TL olduğu anlaşılmakla 5237 sayılı TCK’nın 145. maddesinin tartışılması gerekmediğinden tebliğnamede bu yönden bozma isteyen düşünceye iştirak edilmeyerek yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Suça sürüklenen çocuğun gece 21.00 sıralarında müştekiye ait inşaattan demir kalıbını çalması şeklinde gerçekleşen eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 142/1-e, 143, 31/2 maddesine uyduğu gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Suça sürüklenen çocuğun müştekinin inşaatından aldığı demir kalıpları el arabasına koyarak götürdüğü sırada devriyede görevli kolluk kuvvetinin şüphesi üzerine yakalandığının anlaşılması karşısında, hırsızlık eyleminin tamamlanmış olduğu gözetilmeden teşebbüs hükümlerinin uygulanması suretiyle eksik cezaya hükmedilmesi,

3-Soruşturma tutanaklarına göre suça sürüklenen çocuk yakalandıktan sonra ele geçirilen malzemelerin şikayet başvurusu olmayan müştekiye nasıl ulaşılarak iadesini sağladığı yakalama tutanağındaki tanıklar dinlenerek, suça sürüklenen çocuğun yer göstermesi sonucunda iade edildiği anlaşılırsa hakkında TCK'nın 168/1. maddesinde yer alan etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğinin tartışılmaması,