KÜNYE
(Kapatılan)13. Ceza Dairesi 2020/5556 E., 2020/11507 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 12 Kasım 2020
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme
- Hükümler
- Mahkumiyet
Karar Metni
429 kelime·2 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
1-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz talebinin incelenmesinde;
14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000. TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen adli para cezasına ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince sanığın temyiz itirazının, tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,
2-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere karşı temyiz talebinin incelenmesinde;
Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı Yasa'nın 142/2-h, 143, 31/2 ve 62. maddelerinin tatbiki suretiyle sonuç cezanın 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası yerine yazılı şekilde 2 yıl 13 ay 15 gün olarak belirlenerek eksik cezaya hükmedilmesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,
3-Sanık ... hakkında hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere karşı temyiz talebinin incelenmesinde;
Sanık hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı Yasa'nın 142/2-h, 143 ve 62. Maddelerinin tatbiki suretiyle sonuç cezanın 6 yıl 3 ay hapis cezası yerine yazılı şekilde 5 yıl 15 ay olarak belirlenerek eksik cezaya hükmedilmesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Sanığın tekerrüre esas alınan ilamında, sanık hakkında yaş küçüklüğü sebebiyle 5237 sayılı TCK'nın 31/3. maddesinin uygulandığı gözetilmeksizin TCK'nın 58/5. maddesine aykırı olarak tekerrüre esas alınması,
Yargıtay 13. Ceza Dairesi, E. 2020/5556, K. 2020/11507, 12 Kasım 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama