Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2020/5602 K.2020/10766

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğun geceleyin hırsızlık suçunda, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 11.12.2012 tarih, 2012/1247-2012/1842 sayılı kararında da belirtildiği üzere; 5237 sayılı TCK’nın 143. maddesinde düzenlenen “suçun gece vakti işlenmesi” durumunda, suçun daha ağır ceza verilmesini gerektiren nitelikli hali olması nedeniyle aynı kanunun 66/3. maddesi uyarınca dava zamanaşımı süresinin hesabında dikkate alındığında, 66/1-d ve 66/2. maddelerinde öngörülen asli ve olağanüstü zamanaşımının dolmadığının tespiti ile yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suça sürüklenen çocuğun suç tarihinde 18 yaşını tamamlamamış olması ve suç tarihi itibariyle daha önce hapis cezasına mahkum edilmediğinin anlaşılması karşısında; TCK’nın 50/3. maddesi gereğince, hükmedilen kısa süreli hapis cezalarının aynı yasanın 50/1. maddesinde öngörülen seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinde zorunluluk bulunduğunun düşünülmemesi,