Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2020/5656 K.2020/9501

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Dairemizin bozma kararında sanığın eyleminin TCK’nın 142/2-b maddesine uyduğunun belirtilmesine ve bozma kararına uyulmasına karar verilmesine rağmen suça sürüklenen çocuk hakkında, bozma kararından önceki hükümde olduğu gibi suç vasfında yanılgıya düşülerek TCK'nın 142/1-b maddesi ile uygulama yapılmış olması,

2-Gerekçeli kararda sanık hakkında TCK'nın 142/2-b maddesi uyarınca hüküm kurulduğu anlatılmasına rağmen, hüküm fıkrasında TCK'nın 142/1-b maddesinden cezalandırıldığı açıklanmak suretiyle, hüküm ile gerekçe arasında çelişki yaratılması,