Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2020/5721 K.2020/9741

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Tebligat Kanunu 10. maddeye göre gerekçeli kararın sanığın bilinen en son adresine tebliğe çıkarılması gerektiği, tebliğ yapılamaması durumunda ise Tebligat Kanununun 21/2 maddesine göre mernis adresine tebliğe çıkılarak kararın tebliğ edilmesi gerekirken; madde 10 'a göre tebligat yapılmadan mernis adresine Tebligat Kanunu madde 21/2 'e göre tebliğ yapılması usulsüz tebliğ olduğundan, sanığın temyizinin öğrenme üzerine ve süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

TCK 142/1-b,143 maddeleri gereğince belirlenen 2 yıl 2 ay hapis cezası üzerinden TCK 62 uyarınca 1/6 oranında indirim uygulandığında 1 yıl 9 ay 20 gün hapis cezası yerine;1 yıl 8 ay hapis cezasına hükmedilmesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 51/3.maddesi uyarınca, cezası ertelenen sanık hakkındaki denetim süresinin mahkum olunan cezadan az olamayacağının gözetilmemesi,