Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2020/5740 K.2020/10470

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın adli sicil kaydında yer alan Mersin 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/30 Esas 2014/297 Karar sayılı ilamı tekerrüre esas teşkil ettiği halde, sanığa ait olmayan Mersin 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 21/03/2012 tarih ve 2011/277 esas, 2012/126 karar sayılı ilamın tekerrüre esas alınması suretiyle hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'in temyiz istemi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,