Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2020/5867 K.2020/9440

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1- Devlet hastanesi inşaat alanından ahşap makaraya sarılı kabloları çalmaya teşebbüs etmekten ibaret eylemin, TCK'nın 142/1-e maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturacağı gözetilmeden, TCK'nın 141/1’nci maddesi ile hüküm kurulması,

2- Mahkemece suçun suça sürüklenen çocuk tarafından gece vakti işlendiğinin kabul edildiği, bu nedenle suç tarihi itibariyle 5237 sayılı TCK'nın 143/1. maddesi uyarınca temel cezanın en fazla 1/3’üne kadar artırılabileceğinin anlaşılması karşısında, yazılı şekilde 1/2 oranında artırım yapılarak fazla cezaya hükmedilmesi,

3- Suça sürüklenen çocuğun, suç tarihinde 18 yaşını tamamlamamış olması ve daha önce hapis cezasına mahkum edilmediğinin anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK’nın 50/3. maddesi gereğince, hırsızlık suçundan hükmedilen kısa süreli hapis cezasının aynı Kanunun 50/1. maddesinde öngörülen seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinde zorunluluk bulunduğunun gözetilmemesi,