Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2020/6175 K.2020/9698

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

UYAP üzerinden yapılan incelemede, hükmün açıklanmasına esas alınan İstanbul Anadolu 37. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 23.10.2018 tarih ve 2017/203-2018/736 E.-K. sayılı ilamına konu 5237 sayılı TCK’nın 157. maddesi uyarınca aldığı cezaya ilişkin olarak, mahkemesince 08.04.2019 tarihinde verilen ek kararda müştekinin uzlaşma teklif formunu imzalamaması nedeniyle uzlaşmanın sağlanamadığına ilişkin rapor düzenlendiğinin belirtildiği, bu nedenle; anılan ilamın hükmün açıklanmasına engel teşkil etmediğinin anlaşılması karşısında, yapılan incelemede;

Her ne kadar mahkemece 5237 sayılı TCK’nın 142/2-b maddesi uyarınca hüküm kurulmuş ise de; olay günü müştekinin çalıştığı işyerine gelerek 50 TL tutarındaki parayı “tırnakçılık” sureti ile çalan sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesine uyduğu gözetilerek, bu şekilde yapılan hukuki nitelendirmeye göre yapılan incelemede;

Sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesinde düzenlenen hırsızlık suçu, aynı Kanun’un 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen 12 yıllık genel dava zamanaşımına bağlı olup, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair ilk kararın kesinleştiği 10.09.2012 tarihi ile hükmün açıklanmasına sebep olan ikinci suçun işlendiği 21.05.2013 tarihleri arasında dava zamanaşımının durduğu da nazara alınarak suç tarihi olan 02.12.2005 tarihinden, yerel mahkemenin karar tarihine kadar bu sürenin geçmiş bulunması,