Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2020/6942 K.2020/11229

Nitelikli hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını ihlal etme suçlarından sanık ...’ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b, 143/1, 116/4 ve 62/1. (2 kez) maddeleri uyarınca 1 yıl 11 ay 10 gün ve 10 ay hapis cezaları ile cezalandırılmasına, cezalarının aynı Kanun’un 51/1. maddesi uyarınca ertelenmesine ilişkin Beypazarı Asliye Ceza Mahkemesinin 07/05/2009 tarihli ve 2007/261 esas, 2009/301 sayılı kararına karşı, Adalet Bakanlığı'nın 08.06.2020 gün ve 94660652-105-06-20248-2019-Kyb sayılı yazısı ile kanun yararına bozma ihbarında bulunulduğundan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 16.06.2020 gün ve 2020/51950 sayılı ihbarnamesiyle Dairemize gönderildiği,

MEZKUR İHBARNAMEDE

Dosya kapsamına göre, sanığın erteleme süresi içinde 2010 yılında kasıtlı bir suç işlediğinin ihbar edilmesi üzerine, bahse konu hapis cezasının aynen infazına dair Beypazarı Asliye Ceza Mahkemesinin 12/12/2017 tarihli ve 2007/261 esas, 2009/301 sayılı ek kararının, 07/05/2009 tarihli ilk kararın kanun yararına bozma yoluyla bozulması halinde infaz kabiliyetinin bulunmayacağı değerlendirilerek yapılan incelemede;

1-Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 18/04/2016 tarihli ve 2015/14928 esas, 2016/6917 karar sayılı ilâmında “…..3-Cezaları ertelenen suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 51/7-8 maddesi uyarınca "denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi halinde cezanın kısmen veya tamamen infazına karar verileceğinin ve denetim süresini iyi hâlli olarak geçirdiği taktirde cezanın infaz edilmiş sayılacağının" kararda belirtilmemesi…bozmayı gerektirmiş” şeklinde belirtildiği üzere, suça sürüklenen çocuk hakkında hükmolunan 1 yıl 11 ay 10 gün ve 10 ay hapis cezalarının ertelenmesine karar verilmesine karşın,

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 51/7-8. maddeleri uyarınca denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlenmesi hâlinde cezanın kısmen veya tamamen infazına karar verileceği hususunda gerekli ihtarat yapılmamasında,

2-Somut olayda, müştekinin iş yerinden 1,00-2,00 Türk lirası bozuk paranın çalınması nedeniyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 145. maddesinde düzenlenen malın değerinin azlığı hususunun tartışılarak, cezadan indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesinde,

3-İşyeri dokunulmazlığını ihlal etme suçu yönünden, anılan Mahkemesince müştekinin zararı giderilmediğinden bahisle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına dair karar verilmiş ise de, suç tarihinde sabıkası bulunmayan sanık hakkında, işyeri dokunulmazlığını ihlal etme suçunun maddi, somut bir zarar ihtiva etmemesi nedeniyle giderilmesi gereken bir zararın bulunmadığı,

ancak sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62. maddesinin uygulandığı ve mahkemece sanığın yeniden suç işlemeyeceği yönünde kanaate varıldığından bahisle sanığın cezasının ertelendiğinin anlaşılması karşısında, öncelikle sanığın yararına olan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerekirken, müştekinin zararı giderilmediği şeklinde yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmediğinden anılan kararın bozulması gerektiğinin ihbar olunduğu anlaşılmıştır.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

Dosya kapsamına göre, sanığın erteleme süresi içinde 2010 yılında kasıtlı bir suç işlediğinin ihbar edilmesi üzerine, bahse konu hapis cezasının aynen infazına dair Beypazarı Asliye Ceza Mahkemesinin 12/12/2017 tarihli ve 2007/261 esas, 2009/301 sayılı ek kararının, 07/05/2009 tarihli ilk kararın kesinleşmemesi sebebiyle yok hükmünde olduğu değerlendirilerek yapılan incelemede;

Sanığın yüzüne karşı verilen hükümde, temyiz süresinin başlayacağı tarih açıklanırken “...kararın tebliğ-tefhim tarihinden itibaren...” ibaresinin kullanılarak yanıltıcı ifadede bulunulduğu ve gerekçeli kararın sanığın adresine tebliğ edilmeden kesinleştirildiğinin anlaşılması karşısında.