Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2020/7095 K.2020/9647

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın ''temyiz'' başlıklı 286. maddesinin 1. fıkrası uyarınca, temyiz kanun yolunda asıl olan kuralın, Bölge adliye mahkemesi ceza dairelerinin bozma dışında kalan hükümlerinin temyiz yasa yoluna tabii olduğudur. Bölge Adliye Mahkemesinden verilen hangi kararların temyiz edilemeyecekleri aynı Kanunun 286. maddesinin 2. fıkrasında istisnai olarak düzenlenmiştir.

5271 sayılı CMK'nın 286. maddesinin 2. fıkrasının (a) bendinde, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyiz edilemeyeceği belirtmiştir.

Aynı maddenin (b) bendinde ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararlarının temyiz edilemeyeceği belirtilmiştir.

Aynı maddenin (c) ve (d) bendlerinde üst sınır itibariyle temyiz edilemeyecek bölge adliye mahkemesi kararları belirtilmiş, (e) bendinde sadece eşya veya kazanç müsaderesine veya bunlara yer olmadığına ilişkin bölge adliye mahkemesi kararları, (f) bendinde on yıl veya daha az hapis cezasını veya adlî para cezasını gerektiren suçlardan, ilk derece mahkemesince verilen beraat kararları ile ilgili bölge adliye mahkemesi kararları, (g) bendinde davanın düşmesine,

ceza verilmesine yer olmadığına, güvenlik tedbirine ilişkin ilk derece mahkemesi kararları ile ilgili olarak bölge adliye mahkemesince verilen kararlar, (h) bendinde ise yukarıdaki bentlerde yer alan sınırlar içinde kalmak koşuluyla aynı hükümde, cezalardan ve kararlardan birden fazlasını içeren bölge adliye mahkemesi kararlarının temyiz edilemeyeceği belirtilmiştir.

Somut olayda ilk derece mahkemesince TCK 142/1-e, 143, 62 maddelerinden 3 yıl 9 ay hapis cezasına hükmolunduğu sanığın istinaf başvurusu ile ile Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin ilk derece mahkemesi kararını kaldırarak TCK’nın 142/2-d, 143/1, 62. maddelerinden 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezasına hükmedildiği, ilk derece mahkemesinin beş yıl veya daha az hapis cezasını arttırmayan Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığı bu sebeple Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin bu kararı temel cezayı arttırması sebebiyle temyiz edilebileceği değerlendiren tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.