Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2020/721 K.2020/8624

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığa yüklenen 5237 sayılı TCK'nın 163/3. maddesinde düzenlenen karşılıksız yararlanma suçunun gerektirdiği cezanın alt ve üst sınırına göre aynı Yasanın 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık kesintisiz zaman aşımının sanık hakkında ilk mahkumiyet kararının verildiği 02.12.2011 tarihinden, karar tarihine kadar geçmiş bulunması ve bu süre içerisinde zaman aşımını kesen herhangi bir işlem yapılmamış bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkında açılan kamu davasının zaman aşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 06.10.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.