Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2020/7392 K.2020/11926

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I- Sanık hakkından hırsızlık suçundan yapılan incelemede

Sanık hakkında yapılan yargılama neticesinde Kandıra Asliye Ceza Mahkemesi tarafından 22/05/2014 tarihinden 2014/103 E ve 2014/437 Karar ile konut dokunulmazlığını ihlal etme suçu bakımından beraat kararı verilmiş, Yargıtay 18. Ceza Dairesi tarafından verilen beraat kararını hırsızlığa teşebbüs suçundan suç duyurusunda bulunulduğundan tüm kanıtlar birlikte değerlendirilerek karar verilmesi gerektiğinden bahisle 04.05.2017 tarihinde bozma kararı ile mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 8/1. maddesi, “Bölge adliye mahkemelerinin, 26.9.2004 tarihli ve 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin kuruluş, görev ve yetkileri hakkında Kanunun geçici 2'nci maddesi uyarınca Resmî Gazetede ilân edilecek göreve başlama tarihinden önce aleyhine temyiz yoluna başvurulmuş olan kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununun 322'nci maddesinin dördüncü, beşinci ve altıncı fıkraları hariç olmak üzere,

305 ilâ 326'ncı maddeleri uygulanır.” şeklinde düzenlenmiştir.7 Kasım 2015 tarihli ve 29525 sayılı Resmi gazetede Bölge Adliye Mahkemelerinin 20/07/2016 tarihinde tüm yurtta göreve başlayacağı ilan edilmiş ve aynı tarihte Bölge Adliye Mahkemeleri faaliyete başlamıştır.

Görüldüğü üzere, Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete başlama tarihi olan 20/07/2016 tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununun 322'nci maddesinin dördüncü, beşinci ve altıncı fıkraları hariç olmak üzere, 305 ilâ 326'ncı maddelerinin uygulanacağı, 20/07/2016 tarihinden sonra verilen kararlar hakkında ise 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu hükümlerinin uygulanacağı anlaşılmaktadır.

Yeni Türk Ceza Muhakemesi Sisteminde kural olarak, ne kadar sanık varsa o kadar dava vardır. Ne kadar suç varsa o kadar dava vardır. Bunların şahsi ve/veya fiili bağlantı nedeniyle birlikte görülüyor olması, bunların tâbi olduğu kanun yolunu değiştirmez. Örneğin; bağlantı nedeniyle birlikte görülen; mala zarar verme suçundan verilen adli para cezası miktar itibariyle

kesin olabilir. Konut dokunulmazlığını bozma suçundan verilen mahkûmiyet hükmü ile ilgili olarak hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş ise; bu hüküm itiraza tâbidir. Buna mukabil hırsızlık suçundan verilen mahkûmiyet hükmü ise; karar tarihi ya da geçirdiği safahat itibariyle istinaf veya temyiz kanun yoluna tâbi olabilir. Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Sanık hakkında konut dokunulmazlığını ihlal etme suçundan verilen beraat hükmünün Yargıtay 18. Ceza Dairesinin 04.05.2017 gün ve 2015/39890 Esas ve 2017/5207 karar numarası incelendiği ancak hırsızlık suçu bakımından dosyanın yeniden ele alınması sonrasında yazılı şekilde hüküm kurulduğu, anılan hükmün de sanık tarafından temyiz edildiğinin anlaşılması karşısında;

sanık hakkında Kandıra 1. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2017/619 Esas ve 2018/572 Kararı ile sanık hakkında 22.05.2018 tarihinde hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilip, denetim süresinde suç işlemesi sebebi ile yeniden açılıp Kandıra 1. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 31/10/2019 tarih, 2019/729 Esas, 2019/832 sayılı kararın Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başladığı 20/07/2016 tarihinden sonra verilmiş bulunması nedeniyle kanun yolu incelemesinin istinaf olduğu anlaşılmakla, 5271 sayılı CMK'nın 264/1. maddesi uyarınca sanığın yasa yolu ile merciinde yanılması,

haklarını ortadan kaldırmayacağından, aynı maddenin 2. fıkrasına göre itirazı incelemeye yetkili ve görevli mahkeme olan Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi’ne iletilmek üzere, dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na İADESİNE,

II- Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan yapılan incelemede