Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2020/7450 K.2020/11497

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 21/05/2020 tarihli, 2019/632 Esas, 2020/212 Karar sayılı kararına göre sanığın direksiyonundan kilitlenmek suretiyle sokağa park edilen motosikleti, direksiyon kilidini kırıp düz kontak yapmak suretiyle çaldığının anlaşılması karşısında, eylemin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu halde uygulanma imkanı bulunmayan 142/2-h maddesi ile hüküm kurulması,

Kabule göre de;

2-Bozmadan önce verilen ve sadece suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edilen 14.07.2015 tarihli kararda suça sürüklenen çocuğun sonuç olarak 1 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği ve aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle bu hususun 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak teşkil ettiğinin gözetilmemesi,