Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2020/7722 K.2020/7192

Mala zarar verme suçundan sanık ...'un, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 151/1, 62/1 ve 52/2. maddeleri uyarınca 2.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına dair İstanbul 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 06/04/2015 tarihli ve 2014/289 esas, 2015/103 sayılı kararına karşı, Adalet Bakanlığı'nın 08.07.2020 gün ve 94660652-105-34-5212-2020-Kyb sayılı yazısı ile kanun yararına bozma ihbarında bulunulduğundan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 17.07.2020 gün ve 2020/64219 sayılı ihbarnamesiyle Dairemize gönderildiği,

MEZKUR İHBARNAMEDE

Sanık ...'un, suça konu eylemi iştirak halinde gerçekleştirmiş olduğu sanık ... hakkında mala zarar verme suçuna ilişkin olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay 17. Ceza Dairesinin 14/11/2019 tarihli ve 2019/3705 esas, 2019/14401 karar sayılı ilamında, "Sanıkların, müştekiye ait çaldıkları araç ile yakalandıklarında araçta hasar olduğunun anlaşılması karşısında, hırsızlık suçunun konusu ile mala zarar verme suçunun konusunun aynı olması, başka bir ifadeyle sanık çalmak istediği malı bulunduğu yerden aldıktan sonra zarar vermesi halinde korunan hukuki yararın tek olması karşısında;

ayrıca mala zarar verme suçunun oluşmayacağı, eylemin bir bütün olarak hırsızlık suçunu oluşturacağı gözetilmeden sanık ...'in ayrıca mala zarar verme suçundan da cezalandırılmasına karar verilmesi" gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verildiğinin anlaşılması karşısında;

sanığın hırsızlık suçundan mahkûmiyetinin yanı sıra ayrıca mala zarar verme suçundan da mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmakta ise de, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan mala zarar verme eyleminin bir bütün olarak hırsızlık suçu kapsamında kalacağı, ayrıca mala zarar verme suçunu oluşturmayacağı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden anılan kararın bozulması gerektiğinin ihbar olunduğu anlaşılmıştır.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ