Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2020/7816 K.2020/11545

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

23/06/2015 tarihli kararı sanığın temyiz ettiği, bozma sonrası sanık hakkında kurulan yeni hükümde aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle verilen cezanın önceki cezadan daha ağır olamayacağı, bu hususun 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak teşkil ettiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz istemi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasına " sanığın 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına" fıkrasından sonra gelmek üzere "CMUK'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak nedeniyle, sanık hakkında hükmolunan 1 yıl 8 ay hapis cezasının 10 ay hapis cezası üzerinden infazına'' cümlesinin yazılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12/11/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.