Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2020/7924 K.2020/11660

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir. Ancak;

Dosyada yer alan yakalama tutanağı, suça sürüklenen çocuk ve müşteki ifadelerine göre suça sürüklenen çocuğun müştekinin aracının camıı kırarak içinden çeşitli malzemeleri çalmasından ibaret eyleminin saatinin 19:00 suları olarak belirtildiği, suç tarihinde uygulanan yaz saati de göz önüne alındığında gece vaktinin 18:56’da başladığı, suça sürüklenen çocuğun suçu tam olarak geceden sayılan vakitte işlediği hususunda kesin, her türlü şüpheden uzak delil bulunmadığından ''şüpheden sanık yararlanır'' ilkesi gereğince TCK'nın 143. maddesinin uygulanma imkanının olmadığı,

bu suretle suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 31/3 maddelerine uyan hırsızlık suçunun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Kanun’un 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerinde öngörülen 7 yıl 12 aylık zamanaşımı süresinin, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair ilk kararın kesinleştiği 12/05/2010 tarihi ile hükmün açıklanmasına sebep olan ikinci suçun işlendiği 23/09/2011 tarihleri arasında dava zamanaşımının durduğu da nazara alınarak suç tarihi olan 08/10/2009 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,