Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2020/8025 K.2020/11619

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231. maddesi uyarınca açıklanması geri bırakılan hükmün, sanığın denetim süresi içinde yeni bir suç işlemesi sebebiyle yeniden ele alınıp hükmün açıklanmasına karar verildiğinde, aynı Kanun'un 231/11. maddesi hükmü uyarınca önceki hükümde değişiklik yapılmadan aynen açıklanması, ancak kendisine yüklenen yükümlülükleri yerine getiremeyen sanığın durumu değerlendirerek;

cezanın yarısına kadar belirlenecek bir kısmının infaz edilmemesi ya da koşullarının varlığı halinde hükümdeki hapis cezasının ertelenmesi veya seçenek yaptırımlara çevrilmesine dair cezanın bireyselleştirilmesi hükümlerinin tatbik edilebileceği, bunun dışındaki hususlarda hükmün değiştirilemeyeceği gözetilmeden, denetim süresi içerisinde suç işlediği kabul edilen sanık hakkında hükmün aynen açıklanması ile yetinilmesi gerekirken, daha önce 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun TCK'nın 62/1. maddesi gereği cezadan indirim yapılmamasına rağmen,

açıklanan hükümde TCK'nın 62/1. maddesi gereği 1/6 oranında indirim yapılması aynı yasanın 35/2. maddesi uyarınca temel cezadan indirim yapılırken, eylemin tamamlanmak üzere iken yakalanan sanığın suç yolunda katettiği mesafe ile meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı göz önüne alınarak indirim oranının belirlenmesi yerine, en üst sınırdan indirim yapılması suretiyle hüküm kurulması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.