Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2020/8560 K.2020/9374

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

08.10.2015 tarih ve 2015/399 E-2015/720 K sayılı mahkumiyet kararının suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edilmesi ve aleyhe temyiz bulunmadığından 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın gözetilmesi gerektiği gözardı edilerek, sanığın sonuç olarak 1.800 TL adli para cezası verildiği ve bu hususun kazanılmış hak oluşturacağının gözardı edilmesi suretiyle 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesinin yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesine muhalefet edilerek fazla ceza tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz talebi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,