Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2020/8620 K.2020/11430

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın kapıları kilitli aracı çalmaya çalışması şeklindeki eyleminin, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu, gözetilmeden aynı Kanun'un 142/1-e maddesi uyarınca ceza tayini her iki fıkradaki cezaların aynı olması nedeniyle sonuca etkili görülmediği, ayrıca hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararında suça teşebbüs indirim oranının 1/4 olarak belirlenmesine rağmen bozma sonrası kurulan hükümde bu oranın 3/4 olarak değiştirilmesi suretiyle 5271 sayılı Kanun’un 231/11. maddesine aykırı olarak hüküm sanık lehine değiştirilmiş ise de aleyhe temyiz olmadığından anılan hususlar bozma nedeni yapılmamıştır.