Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2020/8860 K.2020/11855

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın adli sicil kaydında bulunan Karaman 1. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 24/04/2014 kesinleşme tarihli, 2014/119 Esas ve 2014/237 Karar sayılı ilamı ile verilen 7 ay 15 gün hapis cezasına ilişkin mahkumiyetin tekerrüre esas olduğu ve sanık hakkında TCK'nın 58. maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Kolluğun yaptığı araştırma üzerine sanığın hırsızlığa konu malzemeler ile birlikte yakalandığı, malzelerin ele geçirildiği ve katılana teslim edildiği anlaşıldığından, etkin pişmanlık koşulları bulunmadığı halde TCK’nın 168. maddesinin uygulanması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

6352 sayılı yasanın 100. maddesi ile CMK'nın 324. maddesinin dördüncü fıkrasına eklenen cümle gereğince, sanığa yüklenen 18,00 TL yargılama giderinin 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olması nedeniyle Devlet Hazinesi üzerinde bırakılması gerektiği hususu infaz aşamasında re'sen dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Yasa'nın 81. maddesi ile değişik 106/3. maddesi uyarınca adli para cezalarının ödenmesi halinde kamuya yararlı bir işte çalışma tedbirine de karar verilebileceği gözetilerek, sanık hakkında kurulan hükümde infaz yetkisini de kısıtlar şekilde adli para cezasının ödenmemesi halinde hapse çevrileceğinin ihtar edilmiş olması infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı görüldüğünden bozma nedeni yapılmamıştır.