Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2020/9135 K.2020/10469

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararların 03/01/2013 tarihinde kesinleştiği ve denetim süresinde 04/11/2016 tarihinde yeniden suç işlemesi üzerine hükümlerin açıklandığı, buna göre bu iki tarih arasında zamanaşımı süresinin durduğu göz önünde bulundurularak yapılan incelemede,

Sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK'nın 493/1, 522, 102/3, 104/2. maddeleri ile 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın aynı suça uyan 142/1-b, 66/1-e, 67/4. maddeleri ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucu, anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasa'nın 9/3. maddeleri ışığında, zamanaşımı bakımından 5237 sayılı TCK'nın daha lehe olduğu ve bu suç için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasa'nın 66/1-e, 67/4. maddelerinde öngörülen 12 yıllık genel dava zamanaşımının, eylemin suç tarihi olan 2002 yılı şubat ayından inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,