Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2006/10042 K.2006/14299

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacılar, Şükrüye ... mirasçıları olup murisin 10.1.2001 tarihinde öldüğünü,sağlığında yeğeni olan davalıya 3 katlı taşınmazını satması için vekaletname verdiğini,ancak davalının muristen habersiz taşınmazı tapuda düşük bedelle kendi annesine devrettiğini,bunu öğrenen murisin tapu iptali tescil davası açtığını ,davanın reddedilip kesinleştiğini, ancak o davada taşınmazın satış tarihindeki değerinin 14 780 000 000 TL olduğunun saptandığını ileri sürerek fazlasını saklı tutarak 10 000 000 000 TL nin, ıslah dilekçesi ile de 34 660 000 000 TL nin satış tarihinden faizi ile ödetilmesini istemiştir.

Davalı, zamanaşımının dolduğunu,satımın aslında muris ile kendisi arasında yapıldığını,davacıların payının 2/3 olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, taşınmazın dava tarihindeki değeri üzerinden davacıların payına düşen 24 166 000 000 TL nin dava tarihinden faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delilerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir

2-Taraflar arasındaki ilişki, vekalet sözleşmesine dayanmaktadır. Davacıların murisi olan Şükrüye ... 10.5.1998 tarihli vekaletname ile davalıya taşınmazını satması için yetki vermiş, davalı da bu vekaletname ile taşınmazı 18.5.1998 tarihinde kendi annesine tapuda 6.000.000.000 TL ye devretmiş bulunmaktadır.

Murisin sağlığında açtığı tapu iptali tescil davasında taşınmazın satış tarihindeki değerinin 14 780 000 000 TL olduğu saptanmış olup,davalı vekil tarafından satış bedelinin davacılar murisine ödendiği ispat edilemediği gibi; taşınmazın tapuda değerinin çok altında satıldığı da sabittir.

BK 390 maddesi gereği vekil müvekkile karşı vekaletini iyi bir surette ifa ile sorumludur.BK 392 maddesi hükmü gereğince de vekilin müvekkile hesap verme ve aldığını müvekkiline tediye ve zimmetinde kalan paranın faizini de verme mecburiyeti vardır.

Hal böyle olunca davalı, taşınmazın satış tarihindeki bedelini satış tarihinden faizi ile ödemekle yükümlüdür.Satış tarihindeki değerle ilgili dosya içeriğinde farklı raporların olduğu görüldüğünden mahkemece taşınmazın 18.5.1998 satış tarihi itibarı ile değerinin yeniden saptanarak ,bu değerin satış tarihinden faizi ile tahsiline hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.